De woning is gelegen in een bosrijk gebied en integreert zich in deze woonzone door een grote soberheid. De sous-sol, een clustering van individuele vertrekken en functionele ruimtes, is traditioneel opgevat.  Deze verdieping, duidelijk afgescheiden van de rest van de woning, kent een intiem karakter.

In tegenstelling tot het gesloten karakter van de sous-sol, wordt de bel-etage gekenmerkt door een veel grotere graad van transparantie en openheid. Een lichte, onafhankelijke constructie versterkt dit contrast. Binnen deze structuur worden verdiepingshoge ramen geplaatst. De ruimte op deze verdieping wordt door middel van volumes opgedeeld; opbergmeubels, variërend in hoogte en breedte, vormen scheidingswanden. Verschillende doorzichten en relaties (zowel binnen als buiten) worden hierdoor gecreëerd.

De buitenruimtes zijn binnen dezelfde opvatting ontworpen. Een intieme, deels verzonken buitenruimte sluit aan op de sous-sol. Een helling aan de voorzijde waarborgt een ongehinderde toegang tot de bel-etage. De overdekte terrassen op de verdieping en verbindingstrap met de tuin versterken de relatie met de omgeving.

De keuze voor aluminium bij deze villa was niet evident. In de traditie van de Bauhausstijl en gezien de grote glasoppervlaktes en de vraag naar een zo slank mogelijke profielen, zou staal meer voor de hand gelegen hebben. Het ontwerp van de architecten voorzag hier ook in. Een constructie in staal zou evenwel 40% duurder geweest zijn. Aan ons de uitdaging om de eigenschappen van aluminium tot het maximum creatief te  benutten om dit project waar te maken. Uiteindelijk zijn we er in geslaagd om de minimalistische look van staal te realiseren met aluminium schrijnwerk.

De moeilijkheid lag in de vertaling van het design waarbij het glasoppervlak gemaximaliseerd diende te worden met een absoluut minimum aan profielen. Alleen waar het echt niet anders kon, voor de opengaande delen, werden profielen gebruikt. De vertaling van het design vroeg heel wat creativiteit om de stabiliteit en technische duurzaamheid te garanderen op lange termijn. In de productie werden tal van niet standaard oplossingen voorzien voornamelijk door frezingen (zie productieplannen in bijlage).

De doelstelling was om de ramen zo goed als onzichtbaar te plaatsen. Alles zit of in gipswerk, vloer of plafond. We dienden zelf voor ondervulling op de woonetage te voorzien voorzien. Hiervoor gebruikten we Purinite. Bij de opengaande delen werden de onderbalken volledig in vloer en plafond verwerkt om hier maximaal tegemoet te komen aan de wens van een zo strak mogelijk design. Zo kon er tot tegen het profiel bijna naadloos gevloerd worden. Om die oversteken te kunnen verkrijgen werden stukken profiel weggefreesd. Ook de keuze om raamprofielen te koppelen op schuifprofielen past in deze optiek.

De glasvlakken (allen 3,4 meter hoog) werden structureel verlijmd. Bij deze grote oppervlaktes zouden we omwille van de stabiliteit normaal steunberen voorzien. Op vraag van de architecten werd echter bewust niet gekozen voor steunberen omdat deze het design verstoren. In plaats daarvan boden we een oplossing die het functionele en het esthetische kon verzoenen. Hier toe plaatsten we de spacers van het glas een centimeter naar binnen naar binnen en plaatsten er een inox profiel in dat zo als een onzichtbare steun (want achter de verlijming) voor de twee glasvlakken dient. Deze inox profielen werden mooi weggewerkt in een structurele voeg die perfect gelijkmatig afgewerkt is. Dit is voor onze ploeg geen dagdagelijkse, maar ook geen ongewone opdracht. De verlijming gebeurde met zwarte UV-bestendige siliconen

We kozen voor niet standaard oplossingen om verticale profielen zo slank mogelijk te houden. Zo konden bijvoorbeeld door frezingen ramen gekoppeld worden waar eigenlijk standaard een kader zou zijn.

Een ander bijzonder punt in het design was het hoek-op-hoek schuifraam dat een opening van 2,5 meter toelaat. De sluitstijl van het ene hoekraam is geïntegreerd in het profiel van het andere. Deze constructie stelt bijzondere uitdagingen naar winddichtheid toe en is technisch complex. We pasten het systeem monorail CP150 lift en slide aan om te voldoen aan deze niet voor de hand liggende vraag.

Voor een deel van de rechtergevel gebruikten we het speciale spiegelende Black Pearl glas. Deze niet-symmetrische ondoorzichtige glaswanden werden gebruikte om de achterliggende wanden aan het zicht te onttrekken. Tegen deze glaswanden werden kasten en TV-meubel voorzien.

 

Interesse? Wij bellen u!